เขาตั้งใจไล่ เมื่อไหร่จะลาโรงสักที

เขาตั้งใจไล่ เมื่อไหร่จะลาโรงสักที

ทำใจดีสู้เสือ
ทำใจดีสู้เสือ
  • Share:
  •  
  •  

ก่อนคุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา จะเกษียณอายุราชการ จากตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีผู้ส่งหนังสืออ่านเพิ่มเติมภาษาไทย ชุดนิทานชาดกร้อยกรองมาให้ ผมอ่านไปแล้วหลายเล่ม

วันนี้ ผมตั้งใจอ่านเรื่องทำใจดีสู้เสือ นิทานของเด็ก ภาพสีก็สวย เรื่องราวที่เขียนเป็นกลอนหกก็ไพเราะรื่นหู

ท่ามกลางป่าเหงาเศร้าหงอย แพะน้อยพลัดพรากจากแม่ ขาดพี่เพื่อนอยู่ดูแล ท้อแท้ว้าเหว่อาดูร แพะน้อยทบทวนหวนหา ร่มไม้ใบหนาอยู่นู่น ต้นไผ่งอกหน่อกอพูน ต้นคูนดอกเหลืองเรืองลออ

ระหว่างที่แพะน้อย “ดุ่มเดินเพลินในไพรกว้าง” ก็ “กล่าวถึงเสือร้ายในเรื่อง ตัวเขื่องครั่นคร้ามยามเห็น ฆ่าใครได้อย่างเลือดเย็น จำเป็นล่าเหยื่อเพื่อตน มันขาดอาหารนานแล้ว เสียงแว่วจากท้องร้องบ่น”

เสือใหญ่กำลังหิว... “เห็นแพะเดินยั่วน้ำลาย มุ่งร้ายขวางขวับจับตัว เสือขู่คำรามเสียงลั่น แพะเห็นเสือพลันสั่นหัว”

เรื่องสนุกอยู่ตรงนี้แหละครับ แพะน้อยไม่กลัวเสือใหญ่

“เสือถามทำไมไม่กลัว ยิ้มยั่วเย้าเล่นเป็นพาล แพะใช้สติปัญญา พูดจาเสียงอ่อนเสียงหวาน”

ถ้าเด็กเปิดหนังสืออ่าน ถึงตอนนี้จะเห็นภาพเสือใหญ่ตาขวาง แพะน้อยตาใสไร้เดียงสา แต่วางท่าพูดจาเป็นหลักเป็นฐาน

“ข้าคือโหรใหญ่ในป่า รู้ความเป็นมาทั้งหลาย รู้ว่าใครเป็นใครตาย ข้าทายแม่นมั่นฟันธง”

“ฟันธง” สำนวนประจำตัว “หมอลักษณ์” เขา แพะน้อยเอามาใช้สะกดเสือให้เชื่อและเชื่อง

“เสือบอกนั้นเจ้าอย่าช้า ทายมา... “ท่านจะเป็นใหญ่ในดง มั่นคงเสียงร้องก้องฟ้า”

เรื่องของอำนาจเรื่องความเป็นใหญ่ ทายใครใครก็ชอบ ชอบแล้วยังไม่พอ

แพะน้อยยืนท่าสง่ามากยัง “เอ่ยปากทายไปภายหน้า เสือได้คู่ครองต้องตา เสือสาวสวยมาเคลียคลอ”

ทายว่าจะเป็นใหญ่ ยังได้เมียเสือแสนสวย “เสือฟังนั่งเคลิ้ม เริ่มฝัน ถึงวันอยู่เหย้าเข้าหอ มีลูกพะเน้าพะนอ” ขอร้องแพะน้อย 

“เออหนอทายใหม่อีกที”

“แพะว่า ถ้าท่านหมั่นวิ่ง เร็วยิ่งกว่าใครในทุกที่ แต่ท่าวิ่งต้องดูดี ทั้งสี่ขาต้องวิ่งตาม”

เสือเคลิ้มอยู่แล้ว ก็ยิ่งฝันไปไกล เร่งแพะ “บอกมาท่าวิ่ง...โยกโย้เดี๋ยวข้าจับกิน”

เรื่องก็เข้าล็อกปัญญาแพะน้อย...มันได้ที “ทุ่มเทพลังทั้งสิ้น วิ่งแจ้นเล่นราวม้าบิน”

นิทานเรื่องใจดีสู้เสือก็จบลงตรง เจ้าแพะรอดลิ้นเสือร้าย แต่ไม่มีเรื่องต่อแบบนิยายสมัยใหม่ ที่มักจบแบบแฮปปี้...ตามไปเจอแม่แพะที่พลัดหลงกันหรือไม่

นิทานเรื่องนี้ผู้ใหญ่ตั้งใจเขียนให้เด็กนักเรียนชั้นประถมปีที่ 2 อ่าน ครับ...มีกิจกรรมแตกหน่อต่อยอดสติปัญญา

กิจกรรมด้านภาษา กิจกรรมด้านเนื้อเรื่องท้ายเล่ม

ไม่เพียงฝึกจินตนาการเรื่องการเอาตัวรอดเมื่อมีเภทภัย

ทั้งสอนให้เด็กคุ้นเคยเรื่องบทกลอน

ผมอ่านแล้ว อยากเอาเรื่องใจดีสู้เสือไปเล่าสอนผู้ใหญ่...ผมคงไม่เน้นการเอาตัวรอดของลูกแพะ แต่จะเน้นไปสอนการวางตัวของเสือ

เสือหรือคนที่กำลังมีอำนาจทั่วๆไป ก็มักเห่อเหิมลำพอง หลงคำสอพลอปอปั้นจากบริวารใกล้ตัว จนมองไม่เห็นความเป็นจริง

เสือ เอ๊ย ผู้ใหญ่บางท่าน...วิธีพูดก็ไม่ดี เนื้อหาที่พูดก็ใช้ไม่ได้ พูดเมื่อไหร่งานก็เข้าทุกเรื่อง

จนถึงวันนี้ยังไม่รู้สำนึกตัวเลยสักนิด...กลองที่บรรเลงตุ้มๆนั้น ไม่ใช่เพลงโหมโรง แต่เป็นเพลงลาโรงที่เขาสุมหัวกัน

ประโคมโหมกันสนั่นเมืองนั้น เขาตั้งใจไล่ เมื่อไหร่จะลงจากเวทีเสียที.

กิเลน ประลองเชิง

https://www.thairath.co.th/content/1477485

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0

1 ความคิดเห็น

 
3 ส

 ไอ่อ่้วนไอ่ตูบ

ขำขำ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    0